با اومدن افتاب دلم میخواد مثل همین پیشی توی افتاب ولو بشم .موهامو بریزم توی صورتم. از سر خوشی خمیازه بکشم .پاهامو بندازم روی هم بی خیال دنیا .گرچه الانم خیلی توی قید بند نیستم .بعد یه مدت انگار دیگه فرقی نداره .
این فردا هایی که قرار من کارهامو انجام بدم کی هست؟
کبوتر رو ازاد کردیم توی خونه بی خود نیست کفتر بازها عاشق کفتر ها میشن نمیدونید چه شکوهی داره پرواز کردنش یا راه رفتنش .باور کنید .
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم اسفند 1386ساعت 0:56 توسط فرنگیس
|